![]()
سه کلام در باره عبادت پیامبر اعظم (ص)
![]()
مقام معظم رهبری می فرمایند : « عبادت او آن چنان عبادتی بود که پاهای او از ایستادن در محراب عبادت ورم می کرد . بخش عمده ای از شب ها را به بیداری و عبادت و تضرع و گریه و استغفار و دعا می گذرانید . با خدای متعال راز و نیاز و استغفار و دعا گذرانید . غیر از ماه رمضان ، در ماه شعبان و ماه رجب و در بقیه ی اوقات سال هم در آن هوای گرم یک روز در میان روزه می گرفت . »
حضرت علی(ع) درباره عبادت پیامبر پیامبر گرامی اسلام (ص) می فرمایند : «وقتی به نماز می ایستاد ، از شدت خوف و اندوه و گریه زیاد ، صدایی چون جوشیدن دیگی که بر آتش نهاده باشند ، از سینه و درونش شنیده می شد ؛ و این در حالی بود که از عقاب الهی ایمن بود . او با این کار می خواست بر مراتب خشوع و تواضع خود در پیشگاه الهی بیفزاید و برای دیگران پیشوا و راهنما باشد . »
![]()
حضرت علی (ع) در جای دیگر می فرمایند : « ده سال روی انگشتان پا به نماز ایستاد ؛ چنان که رخسارش به زردی گرایید . شب ها به شب زنده داری و بیداری می گذارند ، تا جایی که خداوند به وی عتاب کرد : « ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که خود را به زحمت بیاندازی ، بلکه برای سعادت و رستگاری تو فرو فرستادیم .»
راز این عبادت ها از سخن خود پیامبر (ص) این است که «بهترین مردم آن کسی است که به پرستش و نیایش عشق بورزد.»

